Εκπαίδευση στην πολυπολιτισμικότητα (A26-GR)

Αυτή η δραστηριότητα προορίζεται να αναπτυχθεί στην τάξη από καθηγητές γυμνασίου και επικεντρώνεται στην ανίχνευση και αποφυγή ομοφοβικών, αμφιφυλοφοβικών (αμφιφοβικών) και, τρανσφοβικών προσεγγίσεων, εκφράσεων και συμπεριφορών σε εφήβους και νέους (εκφοβισμός και κυβερνο-εκφοβισμός).

Λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, τρανσέξουαλ και ίντερσεξ (ΛΟΑΤΙ), ομοφοβία, αμφιφυλοφοβία, αμφιφοβία, τρανσφοβία

Ο κύριος στόχος αυτής της δραστηριότητας είναι η καταπολέμηση της ΛΟΑΤΙ-φοβίας στον τομέα της εκπαίδευσης:

• Εντοπισμός και αποφυγή ομοφοβικών, αμφιφυλοφοβικών και, τρανσφοβικών στάσεων, εκφράσεων και συμπεριφορών, όπως ο εκφοβισμός και ο κυβερνο-εκφοβισμός.

Εκπαιδευτής (καθηγητές γυμνασίου), έφηβοι και νέοι (μαθητές)

Είναι σημαντικό να μιλήσουμε για τη σεξουαλική ποικιλομορφία και να εκπαιδεύσουμε σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό κάθε ατόμου στο σχολείο και το γυμνάσιο, καθώς και να καταπολεμήσουμε τις διακρίσεις και τη ΛΟΑΤΙ-φοβία. Η δραστηριότητα συνίσταται στην ανάπτυξη μιας μικρής θεατρικής παράστασης στην οποία ο δάσκαλος ενεργεί ως θεατρικός σκηνοθέτης και κάθε μαθητής, σε μικρές ομάδες των 8-10 συμμετεχόντων, παίζει έναν ρόλο - γκέι, λεσβίες, τρανσέξουαλ, αμφιφυλόφιλοι, ετεροφυλόφιλοι, πατέρες, μητέρες, καθηγητές, φίλοι, συμμαθητές… -. Ο ρόλος κάθε ατόμου μπορεί να επιλεγεί από τον ίδιο μαθητή ή να ανατεθεί από τον καθηγητή. Το σενάριο θα πρέπει να αναπτυχθεί προηγουμένως από τους μαθητές με την καθοδήγηση του δασκάλου.

Το έργο έχει δύο διαφορετικές εκβάσεις της ίδιας ιστορίας: ένα κορίτσι ή ένα αγόρι λέει στην οικογένειά του και στο κοινωνικό του περιβάλλον ότι είναι λεσβία / γκέι, τρανσέξουαλ, αμφιφυλόφιλος, μεσόφυλος (ίντερσεξ) ή ετεροφυλόφιλος και λαμβάνει δύο αντιδράσεις - σε δύο πράξεις-. Στην πρώτη περίπτωση, η αντίδραση του οικογενειακού και κοινωνικού τους περιβάλλοντος είναι αρνητική (διάκριση, απομόνωση, προσβολές, εκφοβισμός, κυβερνο-εκφοβισμός…) και το κορίτσι ή το αγόρι αισθάνεται παρεξηγημένο και υποφέρει από μεγάλη θλίψη. (Ο στόχος αυτής της πρώτης πράξης είναι οι θεατές –οι άλλοι μαθητές– να κατανοήσουν το συναισθηματικό τους πόνο και να αναπτύξουν την ενσυναίσθηση). Στη δεύτερη περίπτωση, η αντίδραση του οικογενειακού και κοινωνικού τους περιβάλλοντος είναι θετική και το αγόρι ή τα κορίτσια αισθάνονται μεγάλη ευτυχία επειδή τους καταλαβαίνουν και τους σέβονται.

Έγχρωμα φώτα για το φωτισμό στη σκηνή: σκοτεινά για την πρώτη περίπτωση (αρνητική αντίδραση) και φώτα για τη δεύτερη περίπτωση (θετική αντίδραση)

Μουσική χωρίς πνευματικά δικαιώματα: λυπητερή και μελαγχολική για την πρώτη περίπτωση (αρνητική αντίδραση) και χαρούμενη για τη δεύτερη περίπτωση (θετική αντίδραση)

Παιχνίδι ρόλων (κάθε άτομο πρέπει να υιοθετήσει έναν ρόλο στην ομάδα). Ο καθηγητής είναι ο σκηνοθέτης της παράστασης και οι μαθητές είναι οι ηθοποιοί του θεάτρου.

Η εκπαίδευση αυτής της δραστηριότητας θα πρέπει να γίνει σε μια μικρή ομάδα 8-10 συμμετεχόντων, εκ περιτροπής, και οι άλλοι μαθητές θα είναι οι θεατές. Η εκτιμώμενη διάρκεια της δραστηριότητας είναι 120 λεπτά, σε δύο συνεδρίες: προετοιμασία του σεναρίου (60 λεπτά) και προετοιμασία και ανάπτυξη του θεατρικού έργου (60 λεπτά).

UMA, María Purificación Subires Mancera